"วันๆ แม่ทำไรบ้าง" นั่งข้างหม้อข้าวเตาหุง วุ่นวายเป่าปัดหมัดยุง กางมุ้งเก็บมุ้งทกวัน "วันๆ ไม่เห็นทำไร" ตอกไข่สอยเข็มถือขัน หลนโน่นล้างนี่พัลวัน "วันๆ แม่ทำไรฤา" เดี๋ยวเชื่อมเดี๋ยวชุนเดี๋ยวเช็ด ปะเสร็จถักต่อทอถือ ไม่เคยเห็นแม่ว่างมือ วันๆ แม่ทำอะไร ป้อนข้าวป้อนน้ำให้ลูก "ผูกเชือกรองเท้าเป็นไหม" "ผูกเป็น" แม่ยังผูกให้ เห็นได้ตามนี้จนโต ยามดึกมือไกวปากเห่ โยเยแม่อุ้มแม่โอ๋ วันไหนลูกไข้แม่โซ ไม่เห็นแม่หลับแม่นอน ดุๆ พร่ำๆ บ่นๆ วนๆ เวียนๆ สอนๆ บางครั้งฟังแม้นเหมือนพรที่พระท่านอวยให้มา
แด่แม่ผู้ที่วันๆ ถือช้อนถือขันดังว่า งานแม่หนักเพี้ยงพสุธา เลี้ยงลูกสร้างลูกสร้างคน
ประภาส ชลศรานนท์
เขียนเนื่องในวันแม่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
Picture by O (08/11/2550)
